W porównaniu z krzywymi NURBS krzywe Beziera zachowują się w sposób "przewidywalny". Ich początek zawsze pokrywa się z pierwszym, a koniec z ostatnim wierzchołkiem Beziera.
     Krzywa NURBS nie musi przechodzić przez żaden z wyznacza- jących ją wierzchołków, chociaż można wymusić, aby jej początek pokrył się z pierwszym lub koniec ostatnim z nich. Jeżeli stopień krzywej wynosi k, to pierwszą (lub odpowiednio ostatnią) wartość w ciągu węzłów należy powtórzyć (k+1) razy - mówimy wtedy o zde- finiowaniu węzła (k+1)-krotnego.
     W przykładzie obok rysowałem krzywą NURBS 2 stopnia (k = 2) na podstawie 4 wierzchołków NURBS (n = 4). Ilość niezbędnych węzłów wynosi zatem n + k + 1 = 4 + 2 + 1 = 7. Obiekt genero- wałem 4 razy na podstawie tych samych wierzchołków, zmieniając jedynie sekwencje węzłów.
     W pierwszym przypadku krzywa zachowywała się w sposób "klasyczny" - jej końce pokrywały się ze skrajnymi wierzchołkami, a na kształt w równym stopniu wpływały wierzchołki drugi i trzeci.
     Zmieniona wartość jednego z węzłów w kolejnym przykładzie spowodowała, że trzeci wierzchołek silniej "przyciąga" krzywą niż czyni to wierzchołek drugi.
     W przykładzie trzecim nie została zachowana 3-krotność pierw- szej wartości w ciągu węzłów i krzywa NURBS nie rozpoczyna się w pierwszym wierzchołku. Zbliżone wartości węzłów z drugiej ćwiartki przedziału <0; 1> powodują, że jest bardzo silnie kształtowana przez drugi wierzchołek.
     Czwarty przypadek to całkowita wariacja na temat wartości węzłów i w rezultacie nieco zaskakujący kształt krzywej.
     Kod programu do rysowania krzywych NURBS, wraz z obszer- nymi komentarzami ułatwiającymi jego zrozumienie, można po- brać ze strony pliki.